Strefa zagrozenia wybuchem ex

Dyrektywa ATEX w naszym porządku prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Wznosi się do produktów oddanych do pracy w okolicach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą robić rygorystyczne wymagania kojarzące się nie ale do bezpieczeństwa a też do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W kwestię przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a ponadto związane spośród tym całe procedury oceny w decydującej mierze uwarunkowane są z poziomu zagrożenia środowiska, w którym dane narzędzie będzie wytwarzało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi pełnić dany produkt, żeby mógł być obsługiwany w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Jednak o jakie strefy chodzi? Przede każdym mowa tu o kopalniach węgla kamiennego, gdzie występuje bardzo wielkie ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na jakości. Stanowi ich dwie. W pierwszej klasie wydobywają się urządzenia, które dopasowuje się w podziemiach kopalni oraz na powierzchniach, które mogą istnieć zagrożone wybuchem metanu. Druga część wiąże się do urządzeń, które daje się w kolejnych miejscach, a które mogą istnieć zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla wszystkich urządzeń robiących w powierzchniach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Oraz bardziej konkretne wymagania ważna z możliwością odkryć w wartościach zharmonizowanych.

Należy mieć, że dania dopuszczone do praktyce w powierzchniach zagrożonych wybuchem powinny stanowić oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jaki winien być jednoznaczny, widoczny, trwały i czytelny.

Jednostka notyfikująca bada cały system ochrony lub samo narzędzia w kierunku zapewnienia zgodności z obecnymi przepisami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy dodatkowo pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.