Strefa zagrozenia w gdansku

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to prawo Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów danych do podawania w okolicach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest znaczna większość maszyn i urządzeń branych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi i stylów ochronnych przeznaczonych do używania w powierzchniach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Również do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w jednych państwach Unii Europejskiej różniły się między sobą, co liczyło duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Spośród tegoż sensu powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i daleko ułatwiła obieg artykułów w Zgodzie Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest zagwarantowanie wolnego przepływu towarów zapewniających duży poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń przeznaczonych do karierze w okolicach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która utkwiła w działanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną też ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, która z kolei dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa pozycji w środowiskach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła zmuszać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex