Dyrektywy unijne energetyka

Dyrektywa ATEX w polskim systemie prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Kieruje się do wyrobów przeznaczonych do kariery w strefach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą robić surowe wymagania zwracające się nie tylko do bezpieczeństwa lecz zarówno do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W sprawę przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a też połączone z ostatnim wszystkie procedury oceny w pierwszej mierze zależne są z stanu zagrożenia środowiska, w którym specjalne narzędzie będzie robiło. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi wykonywać określony produkt, aby mógł stanowić kierowany w dziedzinach zagrożonych wybuchem. Ale o jakie strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tu o kopalniach węgla kamiennego, gdzie występuje bardzo ważne ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na linie. Jest ich dwie. W liczby części wybierają się urządzenia, które dopasowuje się w podziemiach kopalni i na przestrzeniach, które potrafią stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga część stosuje się do urządzeń, które zwraca się w nieznanych miejscach, a jakie mogą być zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla wszystkich urządzeń wykonywających w okolicach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Jednak bardziej szczegółowe wymagania ważna z łatwością odnaleźć w ilościach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że urządzenia przyjęte do pracy w dziedzinach zagrożonych wybuchem powinny być oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który powinien być określony, widoczny, stały i łatwy.

Jednostka notyfikująca bada cały system ochrony lub samo urządzenia w planie zapewnienia współprac z aktualnymi wzorami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy dodatkowo pamiętać, że od dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.