Biopsja jader do in vitro

wdrożenia cdn xl

Biopsja wnętrz to pytanie robione w punktu diagnostycznym (upewnieniu się co do sprawie niepłodności mężczyzny) lub terapeutycznym (pobraniu plemników do zapłodnienia sztucznego – in vitro). Środek w sam sobie jest bezpieczny dla pacjenta, a ryzyko powikłań jest raczej niewielkie.
Badanie odbywa się w momencie, jak wcześniej dwa razy potwierdzono brak plemników w spermie mężczyzny (tzw. azoospermia). Przed zabiegiem konieczne jest wykonanie pewnych badań krwi oraz pomoc z specjalistą anestezjologiem. Sama biopsja trwa krótko – do pół godziny. Jest więc przecież badanie dość bolesne, dlatego rozgrywa się ją w znieczuleniu miejscowym, a nieraz nawet ogólnym. Po ustąpieniu znieczulenia ból jednak nieco powraca. Czasem pacjentom podawana istnieje ponad hospitalizacja, zlecana w punktu profilaktycznym (kontroli jego poziomu zdrowia i dawkowania leków przeciwbólowych).
Daje się kilka sposobów biopsji jąder. PESA liczy na poborze nasienia z kanalików najądrza przy pomocy igły. Podczas MESY nadcina się przewód najądrza w planie poboru płynu, który zawiera plemniki. TESE to środek pobrania wycinka z wnętrza w projekcie wzięcia z niego plemników. Natomiast TESA polega na nakłuciu przez skórę wnętrza w charakterze wzięcia z niego rozmazu. Tenże z kolei dzielony jest na dwie grup – jedna przeznaczona jest do badania, i z kolejnej przyjmuje się plemniki.
Istnieje kilka przeciwwskazań do działania u człowieka biopsji jąder. W postaci, jeśli w ejakulacie dostają się nawet śladowe ilości plemników jej zrealizowanie nie jest wskazane. Nawet bowiem małe ilości męskich komórek rozrodczych dają okazję na pokrycie (dzięki technologii ICSI). Przeciwwskazanie jest także występowanie mężczyzny tzw. wytrysku wstecznego. Wówczas podaje się plemniki płynące z moczu. Próbek nie zbiera się także to, kiedy nie ma szans zamrożenia plemników, a potem wykorzystania ich w ICSI.