Bezpieczenstwo przemyslowe iii stopnia

Zagadnienia bezpieczeństwa oraz kontroli pozycji w sektorze są głównie związane z pomocą środowiska naturalnego. Spróbujmy zatem przybliżyć jak UE unormowała przepisy powiązane z  bezpieczeństwem przemysłowym na podstawie studium przypadku -  atex case studies.

Ze powodu na fakt, że wielka część maszyn, a ponadto urządzeń jest przeznaczona do prowadzenia rzeczy w kopalniach węgla kamiennego, w których może przyjść zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego, w określonej pracy omówiono dyrektywę 94/9/WE, która wiąże się do ostatnich zagrożeń.

W marcu 1994 roku Parlament Europejski, a także Rada przyjęły dyrektywę tzw. nowego rozwiązania 94/9/WE w myśli unormowania przepisów prawnych krajów członkowskich dotyczących narzędzi oraz sposobów ochronnych, jakie są przeznaczone do użytku w atmosferze potencjalnego zagrożenia wybuchem, jaka jest nazywana dyrektywą atex.  Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego głównym końcem tej dyrektywy jest zapewnienie bezproblemowego przepływu towarów, które dadzą wielki stopień ochrony przeciwwybuchowej. Jednakże owa informacja nie była podstawowym etapem z zakresu harmonizacji ochrony przeciwwybuchowej w Zgodzie Europejskiej. Od prawie dwudziestu lat ludzie musieli dostosować się do kilku zasad tzw. starego podejścia dotyczącego wolnego handlu towarami ujętymi już w zasadzie ATEX.

Dyrektywa 94/9/WE była wkomponowana w istnienie od 1 lipca 2003 r., zastępując dyrektywy podejścia starego 76/117/EWG i 79/196/EWG, dotyczące urządzeń elektrycznych, które są przeznaczone do użytku w dziedzinach, które są zagrożone wybuchem na przestrzeni oraz dyrektywę 82/130/EWG, która mówi urządzeń elektrycznych oddanych do użytkowania w okolicach zagrożonych wybuchem we tłu kopalń gazowych. Procedury oceny zgodności na podstawie starego podejścia, były związane jedynie z narzędziami elektrycznymi, które potrzebowały wykonać wszystkie jasno sprecyzowane wymagania bezpieczeństwa. Badania pokazały, że dania elektryczne są źródło zapłonu właśnie w połowie przypadków. W związku z tym, zaznaczane w dyrektywach starego podejścia zagrożeń jedynie natury elektrycznej jest niemało odpowiednie do zrealizowania maksymalnego rozmiaru ochrony, jaki stanowi proszony przez rozporządzenie 100a Traktatu Rzymskiego.